Ceci n’est pas un client

Zwendel via internet

Vertrouwen
Via de site GoTranslators.com, waar ik betaald lid van ben, kreeg ik een mailtje van een meneer die vroeg of ik een omvangrijke tekst voor hem uit het Engels in het Nederlands wilde vertalen. Omdat ik deze man niet kende en er geen geregistreerd bedrijf achter leek te zitten, maakte ik hem duidelijk dat ik nogal wantrouwig stond tegenover dit soort verzoeken.
scammerEerder was ik al eens aan een grote opdracht begonnen voor een Engelse dame, die vervolgens niet meer reageerde op mijn mailtjes waarin ik vroeg om haar gegevens en haar btw-nummer. Ik had gelukkig nog maar een klein stukje vertaald en stuurde haar toen de mededeling dat ik zou stoppen met de vertaling als ik niets meer van haar zou horen (en aldus geschiedde…).
Deze zogenaamde klant bleef echter wel contact houden. Hij begreep mijn scepsis en stelde voor me een cheque te sturen met een voorschot. Fijn, ik was gerustgesteld en wachtte op een deel van de 1600 euro die met de opdracht gemoeid was. Mijn reputatie was me vooruitgesneld, dacht ik, want deze meneer had blijkbaar zo’n vertrouwen in mij, dat hij me beloofde dat ik ook een grote vervolgopdracht voor mijn rekening mocht nemen. En om aan te tonen hoe groot zijn vertrouwen was, stuurde hij mij een cheque van maar liefst 5000 euro. Dat was dan inclusief de kosten voor het innen van de cheque, zo zei hij. Wat een keurige klant.

Intuïtie
Wat was ik gelukkig! Zo’n goede opdracht – want het was ook nog eens een interessante tekst om te vertalen, een stuk over racisme – en zoveel geld! Ik hoefde voorlopig even geen geldzorgen te hebben (2010 was zakelijk geen goed jaar), ik kon weer even vooruit. Was dit een kentering? Ging 2011 het helemaal worden?
Toen de cheque arriveerde, was ik wel enigszins verbaasd: zoveel geld, via een Duitse bank, een enveloppe met een Russische postzegel, en geen begeleidend schrijven?? Allemaal wat vaag, maar ja, geld is geld. Zo’n mooie klus… En hoe zat dat ook alweer met een gegeven paard?
Ik zeg zo vaak tegen mensen dat ze naar hun onderbuikgevoel moeten luisteren, hun intuïtie moeten volgen. Dat is namelijk helemaal niet zo vaag als velen denken, want je hersenen slaan onbewust signalen op die later als ‘intuïtie’ opborrelen, maar in feite pure ervaring zijn.

Zwarte lijst
Maar die cheque stond daar op mijn bureau en dat voelde ook niet goed. Het was toch geld en dat hield ik liever niet in huis. Zo snel mogelijk naar de bank gebracht, dus.
Een e-mailwisseling volgde. De ‘klant’ maakte zich zorgen of ik de cheque wel kon incasseren en bleef vragen of alles al met mijn bank geregeld was. En of ik al aan de opdracht was begonnen. Met name door die laatste vraag was mijn ongerustheid nog niet echt toegenomen en ik was heus van plan met vertalen te starten – ik verheugde me erop – ware het niet dat er allerlei zaken tussendoor kwamen die prioriteit hadden. Ach, dacht ik, ik heb een maand of twee de tijd…
En op 14 december ontving ik een bericht van GoTranslators.com, dat er op hun website een nieuwe lijst beschikbaar was met oplichters en waar je op moest letten als je een bepaald soort e-mail ontving. Het voorbeeld leek verdacht veel op het verzoek dat ik op 26 november had ontvangen en in het overzicht op de site pronkte de naam van ‘mijn klant’ tussen die van andere zwendelaars; de meesten werkzaam vanuit Rusland, een verklaring voor de postzegel.

De praktijk
Natuurlijk was dat paard helemaal niet gegeven. In werkelijkheid wordt het geld van zo’n cheque door de bank voorgeschoten en als zou blijken dat die het, om wat voor reden dan ook, niet van de betaler ontvangt, moet jij het ook weer netjes inleveren. Maar ondertussen staat dat geld (van de bank) wel op jouw rekening en de neiging is groot om maar meteen even een schuld af te betalen of eindelijk dat schilderwerk aan je huis te laten doen.
En dan komt er een berouwvol mailtje: de man heeft helaas te snel gehandeld en krijgt toch geen toestemming van zijn chef (hè? Was het dan toch een bedrijf?) voor die tweede vertaling. Of je dus dat extra toegestuurde geld maar even wilt terugstorten via Western Union. Hij is zelfs nog zo behulpzaam om je daartoe het adres van de dichtstbijzijnde vestiging te geven.
Als je ál te goedgelovig bent, dan zou je denken: oké, jammer van die opdracht, maar ik zal hem zijn geld zo snel mogelijk terugsturen. Later blijkt dan dat de cheque vals is en vraagt de bank het geld terug. Oeps!

Snel gehandeld
Gisteren kwam ik dankzij de alertheid van de moderators van GoTranslators dus tijdig achter deze zwendelpraktijken en vanochtend ben ik naar mijn bank gegaan om erachter te komen hoe dit verder het beste kan worden opgelost. De medewerker aan de balie kon mij helaas niet veel vertellen over dit soort praktijken en moest bellen met het hoofdkantoor. Ik wacht nu op een telefoontje.FRAUDE

Frustratie
Ik ben boos! Kwaad op mezelf omdat ik er bijna was ingetrapt! Hoe kon ik, die altijd zo prat gaat op een goed intuïtief gevoel, op het punt hebben gestaan dat geld ook werkelijk terug te laten boeken??!
En ik ben pissig omdat ik dacht zo’n mooie opdracht te hebben gescoord (die ik zo hard nodig had) en ik nu zonder opdracht en zonder geld zit. Een beetje zelfmedelijden is dus ook op zijn plaats…
En ergens, in een heel klein hoekje, schuilt dan ook wel wat blijdschap, omdat ik de dans ben ontsprongen en gelukkig geen duizenden euro’s lichter ben.

Ik heb hiermee een goede les geleerd en hoop dat ik met dit verhaal kan voorkomen dat anderen de dupe worden van dit soort praktijken.

Ik heb nu overigens al twee dagen niets meer van de ‘klant’ gehoord. Zou hij nattigheid voelen? Wordt vervolgd…

Advertenties

8 thoughts on “Ceci n’est pas un client

  1. Elsbeth schreef:

    jeetje wat een verhaal!!! ik moet zeggen dat ik ook wel eens aan (kleine) opdrachten ben begonnen zonder dat ik voor honderd procent zeker wist dat de opdrachtgever geen oplichter was. Gelukkig is mij dit nooit overkomen… Ik krijg ook eigenlijk nooit cheques… Altijd op je intuïtie vertrouwen dus! en je kon er niets aan doen!

  2. corabas schreef:

    Dank je, Elsbeth. Ik voel me eigenlijk op meerdere vlakken bedrogen: door de scam zelf, dat de opdracht niet doorging en door het zelfbedrog. Maar ach, daar komt mijn ego wel weer overheen. 🙂

  3. Emmy schreef:

    He Cora, wat ’n verhaal joh, las het via LI, en wat vervelend dat je vertrouwen zo geschonden wordt. Ik hoop dat het snel helemaal wordt afgewikkeld en vertrouw er toch maar op dat 2011 beter wordt.

    Zie je vrijdag, de trailer van Potiche is veelbelovend!

    Liefs,

    Emmy

  4. Iris schreef:

    Jemig, Cora, dat is balen!!! En je was nog wel zo blij met die goedbetalende klant! Is even slikken nu, maar bedenk inderdaad maar dat de schade nog veel groter had kunnen zijn. Ik hoop dat je in 2011 meer geluk hebt!

  5. Rolf Blijleven schreef:

    Ernstig waardeloos om te moeten ervaren!

    Betalen met cheques komt in Nederland erg weinig voor, maar ff googelen: een cheque die is verzilverd kan altijd, ook na jaren, worden teruggevorderd als hij ongedekt blijkt te zijn: http://www.abnamro.nl/nl/zakelijk/betalingsverkeer/cheques_verzilveren/cheques_verzilveren.html
    Dus als het lukt om ‘m te verzilveren, dan zou ik het geld maar even op een spaarrekening parkeren totdat zaken duidelijker worden. Heb je tenminste nog een beetje rente.

    Dat gezegd hebbende: je hebt, voorzover ik kan zien, nog geen hard bewijs dat deze cliënt ook echt te kwader trouw is en het komt wel vaker voor dat Russen contanten het land uit willen krijgen. Tot vier jaar terug werkte ik voor een bedrijf dat o.a. beademingsapparatuur maakt voor couveusekindjes – geen sector waar het wemelt van de mafiosi. Er kwam een grote order uit Rusland. De verantwoordelijke arts daar bedong als voorwaarde dat hij (zeg) 10 apparaten bestelde en gefactureerd kreeg en dan na enige tijd (zeg) 5 stuks weer afbestelde. Wij moesten dan het verschil, in dollars, crediteren naar een rekening in Zwitserland. Volgens de accountmanager (die provisie kreeg over deze deal) was dit helemaal OK, want het geld was bestemd voor later onderzoek en de arts had het liever in harde dollars omdat de roebel nu eenmaal veel sneller devalueert. Dat is geen onzinnige redenering. Wel heeft de accountant lange tijd heel moeilijk gedaan over die deal, maar de jaarrekening is toch uiteindelijk goedgekeurd.

    Ik zou dus contact houden en proberen om meer te weten te komen over deze klant. Zet de doemscenario’s even in de ijskast en kijk naar de feiten. Heb je bijvoorbeeld een flinke lap tekst uit de te vertalen tekst al eens gegoogeld? Misschien kun je er zo achter komen of het een nep-opdracht is. Aan Google heb je niet veel in Rusland, maar met Yandex (mbv Google Translate) kun je misschien meer over die klant uitvissen?

    Ik hoop dat je wat aan hebt.

  6. corabas schreef:

    Goede tips, Rolf. Dank je wel!

  7. Martijn schreef:

    Ha die Cora,

    Tja, dit is al jaren een bekende truc. Althans, voor degene voor wie die bekend is. Voor de anderen bestond-ie ook al wel, maar ja, als je er nog nooit van hebt gehoord…

    Met dezelfde truc zijn er Nederlanders die hun auto verschepen (omdat ze denken hem verkocht te hebben) en ook een deel van de (per ongeluk?) te hoge cheque terugstorten, en dan ineens plotseling het totale ‘cheque-bedrag’ aan de bank dienen terug te betalen, omdat die cheque vals of ongedekt bleek. Schade: 1x een auto PLUS het teruggestorte bedrag (tenzij je dat met een ongedekte cheque deed, natuurlijk).

    Als je het mij vraagt, is het vreemd dat de bank dit soort buitenlandse cheques voorschiet, zonder een duidelijke, expliciete melding bij de storting op je rekening in de trant van ‘onder voorbehoud aan u voorgeschoten, zie onze voorwaarden artikel bla bla bla’.

    Afijn, jij en ik en alle meelezers, wij weten nu van de hoed en de rand.
    En hierop gelijkende trucs als ‘even vooruit de kosten voldoen om daarna een gunstige lening te krijgen, of de jackpot uit een loterij gestort te krijgen’, tja, daar zullen wij ook nooit meer intuinen, nu we weten wat we nu weten. Toch?
    Gelukkig ben jij de dans ontsprongen, zoals je het zelf formuleert. Hoera! 🙂

  8. corabas schreef:

    Ha Martijn,
    De bank had mij wel algemene voorwaarden gegeven en me nadrukkelijk gevraagd die te lezen. Hen valt dus eigenlijk niets te verwijten.
    Het is natuurlijk ook een beetje je eigen verantwoordelijkheid om goed geïnformeerd te blijven.

Reacties zijn gesloten.